Den store svartfuglen i Svartdalen

Ja det var en tidlig oktober dag, eg skulle inn i svart dalen for å sjå etter fugel. Skødda låg langt nedi dalen og det var stille.
Eg gjekk først etter kanten av langmyra, der grovvokste furuskogen stod bikkande utover myra. Plutslig tok det åt ein okse på andre sia av myra, den travet fint av sted inn i den gamle furu skogen. Jeg hørte garttinge fra han en liten stund før stillheten slukte den. Ja jeg hadde snakka med Svartdals elgjaktlaget nedi bygda, døm ha vært i kast med ein stor okse ved lang myra. Døm hadde visst hatt stålos men det var for någre dagar siden. Oksen vart borte ved Ravngjelet og ingen fant han att. (Det er eit sagn om troll oksen ved Ravngjelet). Det får oss ta ein annen gong. Nå har jeg kommet i enden av myra så jeg vil svinge litt oppi åsen mot tiur haugen, der pleier det å skje ting. Eg har ikkje gått langt før det basker ut tre røyer og ein tiur, men skudda uteblir. Kansje det er eit kull så det sitter flere her, og jeg får ikkje tenkt tanken før det eksplodera under ei nedblåst furu. Eg blir stående heilt klar, når den store skyggen kommer ut av krattet kjenner jeg rekylen i skuldra og tiuren slår vingene i sammen.
(En ev. forsettelse kan noen andre finne på...............)
V.R